Terapia logopedyczna

Czym jest terapia logopedyczna i jaki ma cel?

Głównym celem terapii logopedycznej jest usprawnianie funkcji komunikacyjnej, co oznacza korygowanie zakłóceń, które występują podczas procesu porozumiewania się. Jednakże terapia logopedyczna może mieć także wiele celów szczegółowych, które wyznaczane są z uwzględnieniem sfery wymagającej korekcji.
Mogą nimi być np.:
– usprawnienie motoryki narządów mowy – w przypadku obniżonego lub podwyższonego napięcia mięśniowego w ich obrębie;
– wypracowanie prawidłowych wzorców czynności prelingwalnych takich jak ssanie, połykanie, gryzienie czy żucie, które są niezbędne do prawidłowego rozwoju narządów artykulacyjnych (zarówno pod wzglądem ich budowy oraz funkcjonalności), a co za tym idzie do osiągnięcia prawidłowej wymowy;
– korygowanie wady wymowy, czyli praca nad prawidłową artykulacją poszczególnych głosek;
– usprawnienie obszarów dotyczących oddychania i fonacji, co znacząco wpływa na jakość komunikacji;
– stymulowanie funkcji słuchowych, zarówno słuchu fizjologicznego jak i fonematycznego;
– wzbogacanie słownictwa czynnego oraz biernego, dzięki czemu możliwe jest budowanie bardziej złożonych wypowiedzi.

pexels-photo-1148998
person-making-clay-figures-1449934

W jakich sytuacjach potrzebna może być pomoc logopedy?

Do logopedy warto wybrać się, gdy:

–  zaobserwujemy u dziecka zmiany anatomiczne w obrębie aparatu artykulacyjnego: nieprawidłową budowę języka (zbyt krótkie wędzidełko językowe), zniekształcenia zgryzu, anomalie zębowe, nieprawidłową pracę warg;

– zauważymy, że dziecko ma stale otwarte usta, a język podczas mówienia wchodzi między zęby;

– stwierdzone u dziecka został niedosłuch lub mamy podejrzenie, że słuch naszego dziecka pogorszył się;

– wymowa dziecka jest nieprawidłowa np. nie mówi głosek, które powinien już wymawiać, mówi głoski w zniekształcony sposób lub jego mowa jest niezrozumiała dla osób spoza najbliższego otoczenia;

– zauważymy, że dziecko wykazuje cechy niepłynności mowy, powtarza sylaby lub głoski, ma problem z rozpoczęciem lub skończeniem wypowiedzi (jąka się);

– dziecko ma/miało stwierdzony rozszczep podniebienia i/lub wargi, występuje u niego nosowanie

Jak wygląda diagnoza i terapia logopedyczna?

Diagnoza logopedyczna zawsze powinna mieć kilka etapów:

– wywiad z rodzicem podczas, którego dopytujemy min. o przebieg ciąży i porodu, przebieg pierwszych miesięcy życia dziecka, osiąganie przez nie kolejnych etapów rozwoju, ewentualne choroby, problemy i trudności oraz o to jakie oddziaływania terapeutyczne były podejmowane do tej pory.

– obserwacja dziecka podczas zabawy, komunikacji z rodzicem czy terapeutą w celu ocenienia spontanicznej działalności dziecka np. wypowiedzi lub innych zachowań komunikacyjnych.

– badanie logopedyczne sprawdzające rozumienie poleceń, zasób słownictwa biernego i czynnego, sprawność narządów artykulacyjnych, poprawność artykulacyjną, tempo i płynność mowy, stosowanie form gramatycznych oraz umiejętność budowania wypowiedzi, jakość głosu i jego barwę jak również budowę anatomiczną narządów artykulacyjnych czy jakość umiejętności prymarnych (połykanie, oddychanie, żucie).

Po diagnozie następuje omówienie z rodzicem zaobserwowanych trudności, które powinny zostać skonsultowane z innymi specjalistami lub które będą korygowane w trakcie terapii przez logopedę. Przygotowuje się również plan terapii, który będzie wyznaczał drogę do osiągnięcia zamierzonych celów. Terapia logopedyczna powinna być interesująca dla dziecka, dlatego najczęściej przebiega w formie  zabawy z wykorzystaniem różnego rodzaju pomocy dydaktycznych.

pexels-photo-1148998
person-making-clay-figures-1449934

Czym zajmuje się neurologopeda?

Neurologopeda jest specjalistą, który zajmuje się podobnie jak logopeda korygowaniem funkcji komunikacji, jednakże trudności które wykazują jego pacjenci najczęściej spowodowane są uszkodzeniami centralnego układu nerwowego lub różnego rodzaju zaburzeniami rozwojowymi.

Wskazaniami do wizyty u neurologopedy może być:

– afazja (utrata umiejętności mówienia)

-dyzartia (zaburzenia mowy wynikające z dysfunkcji aparatu mowy)

-dysfagia (trudności związane z połykaniem)

– alalia (opóźniony rozwój mowy spowodowany uszkodzeniem struktur korowych, które wystąpiły przed rozwojem mowy)

– prosty opóźniony rozwój mowy/ niesamoistny opóźniony rozwój mowy

– mózgowe porażenie dziecięce

– wady wrodzone CUN

– wady genetyczne

– niepełnosprawność sprzężona

– choroby neurologiczne i uszkodzenia mózgu

– zaburzenia ze spektrum autyzmu

Terapia neurologopedyczna

Podczas terapii neurologopedycznej podobnie jak w terapii logopedycznej usprawniane są funkcje prymarne oraz podnoszona jest sprawność narządów artykulacyjnych, a w miarę potrzeby pracuje się nad oddechem i fonacją, jednakże te działania muszą być indywidualnie dostosowywane do możliwości i stanu sprawności intelektualnej i fizycznej pacjenta. Jeśli pacjent posługuje się mową wzbogacane jest również słownictwo oraz ćwiczona jest poprawność gramatyczna i artykulacyjna jego wypowiedzi. Neurologopeda stosuje również różnego rodzaju specjalistyczne techniki i metody, które pomagają stymulować mózg pacjenta do aktywności i budowania nowych połączeń nerwowych. W przypadku kiedy komunikacja werbalna jest niemożliwa neurologopeda może pomóc wypracować alternatywne zachowania komunikacyjne.

pexels-photo-1148998

Daj swojemu dziecku szansę na lepsze przystosowanie się do życia w społeczeństwie i lepsze radzenie sobie z codziennymi problemami. 

Umów Was na spotkanie z naszym terapeutą: